`print()` ve `input()`

Python’da ekrana yani aslında stdout a çıktı üreten tek bir fonksiyon vardır: print() Benzer şekilde klavyeden girdi alan yani stdin i okuyan da tek bir fonksiyon bulunur: input() Her ikisi de built-in fonksiyonlardır ve bir import işlemi olmadan kullanılabilirler.

print() fonksiyonunu önceden görmüştük, biraz input() a odaklanalım.

`input()`

input() fonksiyonu argüman olarak bir yazı alabilir. Eğer böyle kullanırsak önce yazı ekrana basılır. Sonra imleç yazının sonuna götürülür ve sonra giriş beklenir. Kullanıcı bir yazı girerek ENTER tuşuna basar. Fonksiyon da girilen yazıyı bize bir str nesnesi olarak verir.

s = input('Bir şeyler yazınız..')
print(s)

Çıktı:

Bir şeyler yazınız..hebele hübele
hebele hübele

Yukarıdaki kodu çalştırınca hebele hübele yazdım ve ENTER tuşuna bastım.

Fonksiyona argüman olarak bir yazı geçmeyip, parantez içini boş da bırakabiliriz:

s = input()
print(s)

Not

Bir fonksiyonun aynı isimde olup, iki farklı türden parametre alması C ile ilgilenen biriyseniz garip gelebilir. Bu durum C’de şuna benzeyecektir:

char *input(void);
char *input(const char *prompt);

int main(void)
{
    return 0;
}

Yukarıdaki C kodu hatalıdır, function redeclaration problemi vardır. Python’da ise bir fonksiyon böyle davranabilir. Bu konu henüz değinmediğimiz function overloading, polymorphism, default arguments gibi konularla ilgilidir.

Python’da tüm atamalar birer adres ataması demiştik. Benzer şekilde input() fonksiyonun geri dönüş değerini aslında bir değişkene atadığımızda, input() fonksiyonu tarafından oluşturulmuş bir str nesnesinin adresini o değişkene atamış oluruz.

x = input()

Burada, x değişkeni input() fonksiyonu tarafından oluşturulmuş bir str nesnenin adresini tutmaktadır.

Not

str nesnelerin immutable olduğunu hatırlayalım: Immutable (Değiştirilemez) ve Mutable (Değiştirilebilir) Nesneler

`input()` ve Tür Dönüşümleri

input() fonksiyonu bize her zaman str nesnesini verir. Biz eğer int ya da float gibi başka bir türden girdi istiyorsak bu str nesnesini bu türlere çevirmeliyiz. Dönüştürmek istediğimiz tür T olsun. O zaman

x = T(input())

dediğimiz zaman T türüne dönüşüm yapılmış olacaktır.

Eğer bir tam sayı okumak istiyorsak:

sayı = int(input('Tam sayı giriniz: '))
print(sayı)

gibi bir kod yazabiliriz. Örnek girdi ve çıktı:

Tam sayı giriniz: 42
42

İpucu

Genel olarak T bir tür belirtmek üzere T(...) ifadesi aslında T türüne dönüşüm anlamına gelmektedir.

Benzer şekilde float(input()) gibi denemeler yapabilirsiniz.

Exception

Programın çalışma zamanında yani runtime sırasında çıkan ciddi hatalara exception denmektedir. Bu noktada programcı exception’u yakalayıp programın çalışmasına devam edebilir. Ancak exception yakalanmazsa programın çalışması sonlanır. Bu konulara ileride bakarız.

T(input()) şeklindeki kullanımlarda eğer girdiğimiz girdinin T türüne dönüşümünde bir problem yaşanırsa exception oluşacaktır.

int(input())

Çalıştırıp, girdi olarak Alper yazdım:

>>> int(input())
Alper
Traceback (most recent call last):
  File "<stdin>", line 1, in <module>
ValueError: invalid literal for int() with base 10: 'Alper'

Bu str, int türüne dönüştürülemediği için exception oluştu ve bunu yakalamadığımız için de programımız sonlandırıldı.

Exception’ların türleri vardır. Genelde XXXError şeklindedir. ValueError, TypeError, IndexError gibi.

`print()`

Bu fonksiyonu serinin başından beri neredeyse hep kullandık. print(x) şeklinde yazdığımız zaman x in gösterdiği nesnenin içeriğini ekranda gördük.

Burada eklemek istediğim ufak bir nokta aslında print() fonksiyonun C’deki variadic functions gibi olduğudur. Yani birden fazla değişkeni ekrana basabiliriz:

x = 10
y = 20
z = 'hebele'

print(x, y) # Çıktı: 10 20 hebele

Bunun dışında print() in alabileceği başka argümanlar da vardır. Bunun için dokümantasyona bakılabilir. Ama henüz görmediğimiz kavramlar olduğu için şimdilik geçiyorum.

print() ve input()

input()

input() ve Tür Dönüşümleri